ياد گرفته‌ام كه در زندگي هرچيز بهايي دارد
و گران‌بها ترين چيزها
بيشترين بها را طلب مي كنند
من بهاي دوست داشتن را مي‌دانم
بهاي دوست داشته شدن را نيز
و بين اين دو مقام
دومي را دوست تر مي‌دارم

آرش

كودكي نقش قشنگي است
و من كودك صدها ساله
گاه دنبال يكي پروانه
در تكاپو سفري خواهم كرد

آرش

بازخواهم گشت
بازخواهم گشت و آنگاه
تبسمي از غنچه‌اي نيمه باز بر لب
در بي‌وزني كامل
شناور در نسيم
در تلاطمي بسيار زيبا
به گذشته مي‌نگرم
چقدر آدم‌ها
در خاطرات زيبا ترند.

آرش

اگر دستم رسد روزي ........

عجب شانسي داريد كه دستم نميرسه

آرش

من و تو
به جا مانده
از هزاران هجوم باد
دست به دامان شاخه اي نازك
آويخته به رگي باريك
براي ماندن مبارزه مي‌كنيم
همرزم و همنورد
دستت را به من بده

آرش

در ميان وسوسه‌هاي مختلف
برگي در ميانة بادم
قبل از رسيدن پاييز
و فروافتادنم
لمسم كن

آرش

من مانده از روزگاران قديم
عشق را به زباني ديگر
با صدهزار آرزوي خوب
به ده‌ها هزار آواره
هزاران بار
از پي صدها سال
در ده‌هاي متفاوت
با ده‌گونه فرياد
صدا كردم
جوابم سكوتي بود روحاني
 
آرش
 

يك روز باز خواهي گشت
آن روز به رويت آغوش مي‌بندم
شايد هم برايت آغوش بگشايم
تا آن روز
روزگار هزاران چرخ خواهد خورد
 
آرش
 

وقتي در سفري
هر جيزي كه مي‌بيني
هر چه مي‌شنوي
خاطراتي از گذشته را رنگ مي‌زند
من در گرماي استوايي جزيره‌اي دور
در كنار ساحلي تا بي‌كران‌ها آبي
در بلنداي ده طبقه‌اي هتلي مجلل
از نو آغاز كرده‌ام
 
آرش
 

در آستانة غيبت صغري يا كبري
بستن كوله بار سفر
گفتن آخرين خداحافظ ها
جمع آوري آخرين صفحات
صفر كردن تمام اختلاف حساب‌ها و ...
چنان كار فشرده‌ايست
كه از الان مطمئنم
نيمي از آن را بي‌خيال مي‌شوم

آرش

دوست داشتن و دوست داشته شدن را دوست مي دارم
تنها كافيست جرات كنيم
و بگوييم
يكديگر را چقدر دوست داريم
مابقي خود جور مي‌شود

آرش

من نه به فكر فرارم
نه اصولا مي‌توانم فراري شوم
با اين حال
اين روزها
سرشلوغ بزرگم
بگذريم
براي مدتي مديد
يعني بين 3 تا 6 ماه
قرار است ترك وطن كنم
در اين مدت احتمالا نشاني از من نمي‌يابيد
شايد هم نرفتم و ماندم
فعلا اجازه دست اينجانب نيست

آرش

من خودخواه نيستم
اين روزها بسيار سرشلوغم
هر كس تاب اين ندارد سر خويش گيرد
انتظار هم نداشته باشيد براي جبران
از الان اعلام مي‌كنم
من فرار را بر قرار ترجيح مي‌دهم
ديوانه‌ام
اما نه آن چنان
كه با دانستن خوابي كه برايم ديده‌اند
خود را غرق كنم
من خداي فرارم
دامي گران‌تر پهن بنماييد
ما كه رفتيم

آرش

امروز طالع اينترنتي براي من نوشته بود
اولين و آخرين عشق من خودم هستم
!!!!؟؟؟؟
اين با تمام خودخواهي هاي من همخوان است

آرش

من هنوز كه هنوز است
آن آهوي خرامان و آزادم
رها از هر قيد و بندي
سبكبال و رها مي‌گردم
هر چند گاهي مرا مي‌شكني
ولي عزيز من
من آن آهن آبديده‌ام
تفتيده در دامان كوير
و اكنون به راه خويش مي‌روم
اگر دوريم را تحمل نمي‌كني
و يا سر شلوغيم آزارت مي‌دهد
اگر تاب صبر نداري
و خودخواهيت گردشي در غروب مي‌خواهد
سر خويش گير
كه مرا ياراي همراهي نيست
من به راه خويش مي‌روم
اگر همراهي همپيمان گرد
صبوري پيشه كن و صبر داشته باش

آرش

همينجوري پيش بره يه روز
يه ديوان مسخره از زير دستم بيرون مياد
!!!!!!!!!!!!!

آرش

چند روزي نبودم
رفته بودم سفر
اينبار همراه مادر و برادرم
جزيره كيش ظل گزماي تابستان
هتل داريوش
هتلي كه ستون‌هاي تخت جمشيد را يدك مي‌كشد
طراحي زيبايي داشت
چند تايي عكس روي اين صفحات خواهيد ديد

آرش

خاطراتم را جايي
بر برگ سبزي
با شبنم
بر شيشه آيينه‌اي
با بخار
در آغوش ساحلي
بر شن
چنان آرام مي‌نويسم
كه در گذار زمان
با گذشت اولين لحظه‌ها
پاك گردند.

آرش

اين عكس‌ها را در طي سفر گرفتم
همراهي دو دوست
كمك بزرگي بود براي گذر از راه طولاني
جذابيت مسير
آنقدر بود كه مرا ذوب مي‌كرد














آرش

در جاده‌اي كه نور را به شهر بلده متصل مي‌كرد
جاده‌اي جنگلي كه جاي همگان در عبورش خالي بود
ياد تمامي دوستان
و جاي خالي آنان عجيب دلم را گرفته مي‌كرد


خاك سرخ وطن
جامه سبز به بر
قلة كوه بلند
بارش ابر بر آن
دره‌هايي همه سبز
رود در بستر آن
وزش نرم نسيم
تن آهنگ به گوش
رعشه اي بر دل من
فكر انجام زمان
لحظه تلخ سكوت
ريزش اشك غريب
ياد صد خاطره باز
ياد آن دوست كه رفت
هجمه غربت دوست
ريزش قاطع اشك
در برم دوست كم است
جاي يك دوست كنارم خاليست